(Schotland 15 tot 20 juli 2010)
Afgelopen donderdag kwamen we in Edinburgh aan, nadat we in Weeze één uur vertraging hadden. Via een taxi gingen we pijlsnel naar Granton Harbour, gelegen op 20 minuten met de bus van het centrum van de hoofdstad van Schotland. Na een snelle hap en een spelletje gingen we al gauw slapen.
We werden wakker met regen, echter gingen we toch hardlopen. Langs de kust stond een straffe wind, wat het er niet leuker op maakte. Gelukkig konden we in het clubhuis van de zeilclub genieten van een gloeiend hete douche. Daarna pakte we de bus naar Edinburgh. Na een wandeling over de Royal Mile bezochten we Edinburgh Castle. Dit kasteel kijkt uit over de gehele stad. Met een luister toer kregen we veel informatie over de vroegere tijden toen het nog als vesting diende. Na een lang bezoek aan het kasteel zagen we nog een klassieke Kiltenmakerij met weefgetouwen, de oude stad, en kwamen we mooie verhalen tegen over Bobby, een hondje van een beroemde soldaat. Moe van alle wandelingen aten we in Deacon Brodie’s Tavern. Hier namen we even afscheid van Ruud, Mieke en Opa Wim. We maakten nog een wandeling door de stad en Carine kocht nog een jurkje bij een kraampje.
De volgende dag maakten we ons klaar om richting het noorden te varen. Tijdens deze toch voeren we iets om, om langs Bass Rock te varen. Dit was een onbewoonde rots waar duizenden dieren verbleven, voornamelijk vogels. Daarna stak de wind iets op, waardoor we met een mooie snelheid richting Arbroath konden gaan. In dit gezellige haventje gingen we boodschappen doen in een grote supermarkt. Op deze avond leek heel Schotland aan de “Fish & Chips” te zitten, dus wij deden gezellig mee.
Zondag gingen we verder richting het Noorden, richting Peterhead. We hadden erg veel deiningen aan boord, door blijkbaar storm elders. Dit bracht bij sommige opvarenden zeeziekte met zich mee. We waren ook blij dat we in het rustige haventje van Peterhead aankwamen. Daar lagen we naast een ander Nederlands schip die naar de Shetlands waren geweest. Na een goede maaltijd gingen we het stadje verkennen op de fietsjes van Ruud en Mieke. Helaas was het stadje op zondagavond uitgestorven en hadden we het er snel gezien. Gelukkig was er nog wel een klein supermarktje waar we een paar kleine boodschapjes konden doen.
Rond half elf vertrokken we op maandag naar onze volgende bestemming. We wisten nog niet waar we heen gingen, dus dat was een verrassing. Toen we vertrokken was het prachtig weer, echter betrok het al vrij snel, regen. Onderweg werden werd de rust verstoord door jetski’s. Zij waren tussen rotsen aan het racen, echter was het er erg pittoresk. Het anker ging dus uit om een lekkere pannenkoek te eten. Omdat we voor een haventje aan anker lagen vroeg een visser wat er aan de hand was. Toen alles goed was had de visser vier makrelen voor ons. Hij gaf deze en wenste ook geen vergoeding te krijgen. We besloten deze morgen op te gaan eten, nadat Opa Wim deze vakkundig en met de nodige bloedspetters van de organen wist te ontdoen. We kwamen uiteindelijk rond 22.15 aan in Lossiemouth met een prachtige zonsondergang. In de lokale pub konden we nog een sleutel ontvangen en dronken we een drankje.
Dinsdag vertrokken we rond half 11 richting Inverness, het begin van het Caledonisch kanaal. De dag begon schitterend met warmte en een heerlijke zon. Precies goed voor een T-shirtje, al moest je achter het roer wel een vest aan. Helaas was er nauwelijks wind, waardoor we het hele stuk op de motor moesten varen. Ook was er geen scheepsverkeer dus stond hij op de automatische piloot. Totdat plotseling geblaas van water naast de boot klonk. Het waren drie dolfijnen die ons lieten genieten van de prachtige kunsten die ze vertoonden. Wat een geweldige beesten, wat een mooie ervaring. Daarna zagen we nog vele zeehonden in het water en op zandvlaktes. Ook kwam de reddingswacht naar ons toe om te vragen wat we aan het doen waren, echter waren we rustig aan het dobberen om de zeehonden te bekijken.
Daarna voeren we gestaag door richting Inverness. Hier werden we bij de eerste sluis te woord gestaan door een “grappige” Schot. Alles ging heel relax en uiteindelijk konden we nog precies voorbij de spoorbrug, die slechts een paar keer per dag open gaat. Uiteindelijk kwamen we uit in een haventje aan het begin van het Caledonisch kanaal.
Afgelopen woensdag zijn Carine en ik naar de musical All Shook Up, Love Me Tender geweest. Onder de muzikale klanken van The King, genoten we van een energieke en levendige musical. Het verhaal van Natalie die verliefd wordt op de stoere Chad is even grappig als verrassend. Het einde is helaas wel voorspelbaar, echter maken de acteurs een hoop goed. Veel leuke nummers met grappige dialogen. Daarnaast zaten Carine en ik op de eerste rij, wat een hele andere ervaring was dan op rij 35. De uitdrukkingen van de acteurs kwamen veel beter over, echter miste je soms het grote geheel. Kortom, een erg leuke musical en zeker een aanrader.
Weblogs, Twitter, Hyves, Linkedin, Flickr, nee: Televisie. Daar zijn Carine en ik komende vrijdag te zien. Bij “de grootste familie van Nederland” zijn we te zien in het dagelijkse spelletjes programma gepresenteerd door Lucille Werner. De uitzending zal te zien zijn om iets voor 7-en op Nederland 1. Komt het niet uit, dan biedt uitzending gemist ook altijd nog een uitkomst om het om 12 uur ‘s nachts te kunnen bekijken.
Ik zit er klaar voor, met een goede borrel.
Nederland 1: 22 januari rond de klok van 19:00 uur.
Mijn Renault Clio loopt tegen het einde van zijn jaren. Om dagelijks in mijn monstertje te zitten is best leuk, maar met dagelijkst ongeveer 150 km wordt het toch minder comfortabel. Het wordt tijd om op een relatief kort termijn te kijken naar een nieuwe (2e hands) auto. Enige eisen aan de nieuwe auto is dat hij een tikkeltje groter mag, 5 deuren en airco. De meeste andere opties zitten er dan al waarschijnlijk wel bij.
Afgelopen zondag werd op de Thijmstraat al Sinterklaas gevierd. Een bonte verzameling van diverse surprises in grootte en grootsheid.
Bij mijn “zware” cadeau zat een gedicht, en die wil ik jullie niet onthouden. Voordat ik mijn surprise open mocht maken moest ik eerst de code kraken.
Beste Mario,
Je maakte het Sint niet makkelijk je naam te veranderen zo voor het einde van het jaar,
Wat was er mis met Marcel de naam gegeven door je ouderlijk paar?
Toch is de Sint hoewel grijs en op leeftijd een heel flexibel man,
Dus de gum in het dikke boek en we maken er gewoon Mario van.
Nu we dat weer hebben opgelost in de administratie, kunnen we verder met het volgende punt,
Je begrijpt dat de Sint het heeft over een geschikt cadeau dat je wordt gegund.
Zoals altijd stuurt de Sint eerst zijn verkenpieten op onderzoek,
Maar helaas was je nergens in Nederland te vinden tijdens hun bezoek.
Wat bleek na intensief speurwerk van Sint’s beste speurpieten,
Jij was een hele maand van heerlijk weer, uitzichten en eten in de USA aan het genieten.
Daar was je druk in de weer met een kaart in de ene en een cappuccino in de andere hand,
Soms wat onduidelijkheid, Cappuccino Frappuccino WHAT DO YOU WANT?
Uiteindelijk is alles goed gekomen met de hulp van de nodige lonely planets paraat,
De sint vind het maar knap jou genavigeer in de USA van staat naar staat.
Maar zelfs het puzzelen op de straat of metrokaart kon jou niet vermoeien,
S’avonds ging je onverstoord nog even met kruiswoordpuzzels stoeien.
Gezien Sint’s huidige en respectabele leeftijd kan de Sint dit prima begrijpen,
Er gaat niets boven een puzzel om je stevig in vast te bijten.
Daarom heeft de Sint een surprise in petto waar je je puzzelkwaliteiten mee kunt bewijzen,
De Sint heeft het makkelijk gehouden zodat je korte haartjes niet te snel zullen vergrijzen.
Wat surprises betreft heeft de Sint een eer hoog te houden,
Maar helaas is zelfs deze geoliede machine niet van een fout behouden.
De Sint had nog zo goed doorgegeven dat het een surprise met woordpuzzel moest betreffen,
Maar het is een totaal ander categorie puzzel geworden, tegen Sint’s zin in moet je beseffen.
Dus om toegang tot je cadeau te verschaffen zul je een ander deel van je hersenen moeten prikkelen,
Hopelijk kom je hier dan vanavond nog uit zonder je hoofd in dikke tranen te verwikkelen.
Maar laat je niet misleiden door Sint’s karakter van goedheiligman,
De Sint geniet er van je te zien zweten voor je bij je cadeautje kan.
Daarom zul je op de volgende pagina een puzzel tegenkomen waar geen letter aan te pas komt,
Je zult met cijfers in de weer moeten en de code breken als alles juist is opgesomd.
Helaas is hulp van je besten behulpzame vrienden absoluut uitgesloten,
Er zal ook geen mobiel of ander elektronisch rekenmachien worden aangeboden.
Uiteraard mag je gebruik maken van een pen en een stuk papier,
Ga lekker puzzelen en je zult de code kraken, de Sint wenst je veel plezier
Oh… en de Sint is pas helemaal tevree met een mooi lied
Uit volle borst gezongen voor deze Sint en Piet.
